De vierdaagse zit er ook weer op. 's Maandags vertrok ik met flink wat regen richting Nijmegen. Onderweg een flinke file bij Nieuwegein gehad maar ik was toch nog rond 13.00 uur in Lent alwaar wij de komende dagen zullen verblijven. Het was inmiddels droog geworden en ik mocht in de bovenzaal mijn bed gaan uitzoeken.

We hebben dit jaar, voor het eerst, een groep dat de 40 kilometer gaat lopen. Ik behoor daar ook bij. Ik had genoeg kleding mee genomen want de weersvoorspelling was niet veel goeds. We hebben een paar kleine buitjes gehad maar voor de rest een prima wandeltemperatuur. Bij de splitsing van de 40 en 50 km, dit is waar de 50 km nog hun ommetje van 10 km moeten gaan maken, gaat er een gejuich bij ons op want wij hoeven dat niet meer te lopen. Er lopen een aantal "oud 50 kmlopers" in onze ploeg mee. Helaas moet een deelneemster op de laatste dag de strijd opgeven. Rug, heupen en benen willen niet meer meedoen. De rest gaat goed door. Het voordeel van de 40 km is dat je het tempo wat lager kan houden en uiteraard 10 km korter. We hadden een eigen verzorgingsbus mee en de rustpunten waren goed verzorgd. Volgend jaar natuurlijk weer mee met de 40 kilometer en dan kijken of we nummer 31 aan het lint kunnen knopen.

Nog een paar dagen en dan zit onze vakantie er al weer op. Ik ben, op de weekends na, drie weken vrij geweest. De weekends moest ik werken omdat ik geen zin heb om deze later in het jaar weer terug te moeten draaien. En toevallig zat er ook een ruilweekend in.

De eerste week zijn we een midweek in Schoonoord geweest. We hadden Richard en onze oudste kleinzoon Henk, 3,5 jaar, mee. Dinsdags lekker de hele middag in de Kibbelkoele gespeelt met zand water en Oom Richard. 's Woensdags naar Indoor Plopsaland geweest in Coevorden. Daar heeft Henk zelf in de botsauto's gereden en met mij in de achtbaan gezeten. Donderdags zijn we naar Sprookjeshof in Zuidlaren geweest. Henk heeft zich prima vermaakt en alleen bij het naar bed gaan vroeg hij even naar zijn ouders. De andere week zijn we oa naar mijn zus en haar man gegaan op de camping in Hoenderloo en hebben we wat spulletjes gekocht bij IKEA. Gisteren hebben we een route gereden door brabant en Belgie. OP de terugweg een zooitje beestenweer gehad. Maandagsmiddags naar Hoofddorp geweest om daar eens de Primark winkel te bekijken. Voor weinig geld heb je daar een hoop kleding. Vandaag heb ik een vaandel gemaakt voor de 40 km ploeg van de 4-daagse. Nu nog een slachtoffer vinden die het wil dragen. Morgen nog een dagje rust houden want vrijdag komen die kleine apenkoppen weer. Het weekend werken en maandag naar Nijmegen. IK zal een zonnedans gaan dansen want zoals het weer nu is wil ik het niet met de 4-daagse.

Ook Alkmaar heeft zijn 4-daagse. In 2007 begon deze met zo'n 2500 deelnemers waaronder Yvonne, Richard en mijn persoontje zaten. Dit jaar dus een jubileumjaar voor de organisatie en voor ons. Er hadden zich zo'n 7900 mensen ingeschreven. Er zijn afstanden van 8,5 km, 15 km, 25 km, 35  km en 45 km. Wij hadden ons voor de 25 km opgegeven. Dit is een gezellige afstand omdat je steeds tussen de mensen in loopt. De eerste dag gaat over het strand naar Bergen aan Zee. Dit was een goede wandeldag qua temperatuur. Yvonne liep niet zo lekker want zij was flink verkouden. Om 07.30 starten en om 12.50 weer binnen. De tweede dag begon met flinke regen en eindigde ook met flinke regen. Bij een vriendin van Richard in Heerhugowaard konden we onze natte zooi even in de droger doen zodat we weer wat droger konden doorlopen. Toch nog zeiknat binnen gekomen om 13.30 uur. De derde dag wel het regenjasje mee maar gelukkig was het de hele dag droog gebleven. Deze dag gaat via het Alkmaardermeer naar Limmen en Heiloo. Een leuke, gezellige route. Om 12.50 waren we weer binnen. De laatste dag hadden we onze regenjassen weer nodig. Gelukkig bleef het bij losse buien maar je wordt er toch weer nat van. We lopen van koffiepot naar koffiepot. Eerst bij Richard thuis aan de koffie dan via het Geestmerambacht, waar de soundchecks voor Indian Summer Festifal in volle gang zijn, naar Koedijk naar een kennis van ons voor koffie. Dan lopen we door naar mijn dochter Martine en daar had schoonzoon Frans lekker een pannetje soep gemaakt. Met een eerste zonnebloem gaan we door naar Alkmaar, een tweede zonnebloem krijgen we als we de binnestad in lopen, alwaar we via de rode loper op de Langestraat op weg gaan naar de finish. Vlak voor de finish op het Waagplein lopen we nog door het waaggebouw heen en zijn we door de finisch heen. Om 14.15 zijn we binnen. We nemen de medaille en het #5 in ontvangst en leveren de chip in die aan onze schoen vast zit. De start en finish worden nl electronisch vastgelegd. Ook krijg je elke dag nog een normale stempelkaart. Volgend jaar gaat Yvonne niet meer mee. Ze heeft te veel last van haar enkel. Een 1-daagse wandeltocht gaat haar goed af maar 4 dagen is even iets te veel van het goede. Dus gaan Richard en ik maar met z'n tweexebn de 25 km lopen. Oja, Geen blaren en geen spierpijn. Dus kan ik volgende week dinsdag en woensdag gewoon mee met de laatste training voor Nijmegen. Nog even 2 x 40 km wegtrappen.

Na vijftig jaren lief en leed gedeeld te hebben heb ik besloten om toch maar afscheid van haar te nemen. We waren altijd onafscheidelijk van elkaar. Waar ik was was zij ook. We aten altijd hetzelfde. Ik heb ook altijd wel goed voor haar gezorgd, dacht ik. Waarom laat zij mij dan zomaar in de steek. Ik heb er nog met een deskundige over gepraat maar die had het over een vervangerster. Dat zie ik niet zitten. Er is er maar xe9xe9n zoals jij. Het hoge woord moest er dus maar uit. Hier scheiden onze wegen.     Na een aantal prikken en wat gesjor is die kies er nu eindelijk uit. Dag kies, bedankt voor al die fijne jaren.

Eigenlijk zouden we zaterdag gaan lopen maar doordat het 'smorgens regende zijn we niet gegaan. De zondag begon zonnig dus hadden we besloten om dan 'smiddags te gaan lopen. Gelukkig was Richard thuis en wilde hij ons wel naar ons vorig eindpunt in Rustenburg brengen.Een foto van de brug laat ik niet zien wat dat is de laatste van het vorige verslag.Er stond een lekker zonnetje en een stevig windje. De vorige keer dat we liepen stond er een koude wind. Eerst langs de molens lopen en dan richting Oterleek. Daar was even gelegenheid om van het toilet gebruik te maken en dan ook maar gelijk even een koppie doen. Dan achter molen De Otter langs over het gras, wat de originele omringdijk is, lopen en dan via de Slingerdijk richting Alkmaar. Hier is de omringdijk verdwenen want er is allemaal bebouwing neer gezet. De kippenbrug over en dan wandelen we de wijk Oudorp binnen. In een park nemen we plaats op een bankje om een eierkoek te eten en wat te drinken. We hebben prachtig zicht op de molens langs de Hoornse vaart en de velden vol met boterbloemen.
Daarna vervolgen wij onze weg en via de wijk Huiswaard komen we op de Rekerdijk. Dit is nog een stukje van de originele omringdijk. Via het park Rekerhout komen wij uit bij de Koedijkervlotbrug. Hier eindigt onze wandeling. Op mijn afstandsmeter zie ik dat we 13,7 km hebben afgelegd. Dan nog een 1,5 km naar huis lopen en we zijn weer thuis.

Yvonne en ik hebben het idee eens opgevat om ook eens een langeafstandswandeling te gaan lopen. Mijn broer Kees en zijn vrouw Coby hebben het Pieterpad gelopen en gelijk dan maar weer terug via de grenslijn van Nederland. In 100 dagen hebben ze 2000 km afgelegd. Ons doel is het Trekvogelpad te gaan lopen. Dit loopt van Bergen aan Zee naar Enschede. Een afstand van 400 kilometer. Als opwarmertje willen we eerst de Westfriese omringdijkroute gaan lopen. Deze is maar 140 kilometer. Van een kennis mochten wij het routeboekje lenen en op 06 april 2011 was onze eerste etappedag. Eerst koffie gedronken bij onze dochter Martine en daarna met de auto naar Rustenburg. We hebben besloten om de auto bij het eindpunt neer te zetten en dan met het OV naar de start te gaan. De auto dus bij restaurant "De Gouden Karper" geparkeerd en dan maar op de bus wachten die ons naar het station van Heerhugowaard zal brengen. Daar een 20 minuten wachten op de trein naar Hoorn en eindelijk na een uur reizen zijn we op station Hoorn.

Yvonne maakt een foto van het station
En we gaan op pad. Volgens het boekje is de route met blauw/gele bordjes gemarkeerd maar ik kom er over de dag maar drie tegen. Dus de routebeschrijving blijft noodzakelijk. Her weer werkt nog niet echt mee. Het is koud en er staat een behoorlijke bos wind. We kunnen op de dijk gaan lopen maar daar waai je bekant vanaf en er is toch niets te beleven op de Hoornse Hop. We lopen dus maar onder aan de dijk op de weg. Als we Scharwoude passeren zien we een huis met een enorme appel in de grond. Het bewijs is dus geleverd dat appels in de grond groeien en niet aan een boom.
Na enige tijd komen we langs een pannenkoekenhuis en we besluiten om daar een kop koffie de gaan drinken. Ook kunnen we dan even naar het toilet toe. De weg buigt af richting Oudendijk en we lopen langs een betonnen bekisting die al uit het begin van de vorige eeuw stamt. De geur van gebrande pinda's komt ons tegemoet want we lopen langs een kleine spijsoliexc3xabn fabriek. Doordat we steeds tegen de wind in lopen begint Yvonne last te krijgen van haar gekneusde rib. Deze heeft ze een week geleden opgelopen tijden het bestraten van de achtertuin. Ik hoor het pruttelen van een oud motortje en ga even kijken bij een oud poldergemaal. Yvonne kan even op het muurtje uitrusten. We lopen door naar Avenhorn en hebben alweer trek in koffie. Helaas is alles dicht. We lopen door richting Ursem en lopen langs de eenhoorn.
Dit is de grenspaal die de polders Geestmerambacht en Drechterland scheidt. In Ursem is ook het cafxc3xa9 dicht en we nemen dan maar een lekker ijsje in het plaatselijk cafetaria. Dit hebben we wel verdiend, dachten wij. De zon is inmiddels ook doorgebroken en mijn hoofd begint alweer aardig te kleuren. Nog een anderhalve kilometer lopen en we zijn terug bij de auto. Yvonne maakt een foto van de ophaalbrug want dat wordt ons volgende startpunt voor etappe #2.
Volgens het boekje zouden we nu 18,6 kilometer hebben afgelegd maar volgens mijn GPScomputer hebben wij 20,1 kilometer afgelegd. Met een kwartiertje zijn we weer thuis en gaan eerst een kop koffie drinken. We waren om 11.45 vertrokken uit Hoorn en waren om 16.15 weer terug in Rustenburg.

Het is alweer een poosje geleden dat ik mijn laatste blog heb geschereven. Denk nu niet dat er niets is gebeurt in die tijd. Richard heeft inmiddels zijn auto opgehaald en Patrick heeft inmiddels ook zijn auto. Bij Patrick is de nieuwigheid er ook weer af want na een paar weken zag hij een lesauto over het hoofd zodat er nu een deuk in zijn rechter deur zit. We zullen eens kijken of er ergens een deur op de sloop staat.   Ze hebben mij gevraagd of ik in het feestcomitxc3xa9 van 65 jaar wegenwacht wil komen en dat lijkt me wel leuk. Meedenken over de invulling van het feest. Het wordt geen groots feest, zoals het personeelsfeest met bekende artiesten, maar een bescheiden feest voor de wegenwacht en medewerkers van dispatch. Ik kan er nog niets over vertellen want er is nog niets besloten.   Ik was helemaal verbaasd toen bleek dat we twee groepen met de Nijmeegse vierdaagse hadden. Exc3xa9n groep van 15 man op de 50 kilometer en xc3xa9xc3xa9n groep van 12 man op de 40 kilometer. Er gaan veel dames mee van de alarmcentrale uit Assen. Mag ik dus met drie mannen en acht vrouwen op stap. Dat zal wel een kippenhok worden. Lijkt me heel gezellig. Ook hebben Richard, Yvonne en ik ons weer opgegeven voor de Alkmaarse vierdaagse. Deze wordt in juni gehouden. We gaan 25 kilometer lopen. De 35 kilometer die Richard en ik vorig jaar hebben gelopen vonden we niet leuk. De sneeuwbende van afgelopen maanden is gelukkig ook weer weg zodat we weer normaal ons veel geprezen werk kunnen gaan doen.

Richard wilde weer eens een eigen auto hebben. Hij heeft wel een bedrijfsbus van de baas maar daar mag hij privxc3xa9 maar beperkt mee rijden. Soms gebruikt hij mijn auto maar hij wilde nu weer eens iets voor hem zelf hebben. Bij een garagebedrijf hier in de buurt zag hij een leuke Nissan Primera staan. Na eerst met z'n vieren koffie te hebben gedronken bij hem, Yvonne en Patrick waren ook mee, zijn we naar die garage gegaan. Na een proefritje gemaakt te hebben en wat opmerkingen over de staat van het voertuig hebben we een mooie prijs afgesproken. Richard heeft dus over een week z'n eigen auto.

Nu heeft Patrick sinds een paar dagen ook het felbegeerde roze kaartje in zijn bezit dus die was ook op zoek naar een leuk beginnersautootje. Op internet wat gesnuffeld en toen naar een bedrijf om een proefrit te maken. Dat was het dus niet want het onderstel rammelde er bijna onderuit. Toen naar een paar andere bedrijven geweest maar daar stond niets tussen in zijn prijsklasse. In Dirkshorn kwamen we bij een garage die had een mooie Toyota Corolla staan. Daar een proefritje mee gemaakt en na wat onderhandelingen wordt deze klaar gemaakt voor Patrick. Dus deze heeft ook binnenkort zijn  eigen auto. Straks een nieuwjaarsborrel halen bij mijn zus Ria. Dan komen alle broers en zussen met aanhang even gezellig bij elkaar.

Al mijn lezers en lezeressen wens ik fijne kerstdagen toe.

Dit jaar ben ik vrij met de kerst. Afgelopen weken hebben wij het druk genoeg gehad met die sneeuwtroep. Ik ben het alweer helemaal zat. Als ik sneeuw wil zien dan ga ik wel te wintersporten. Helaas zitten we nu hier ook nog steeds met die zooi. Gisteren zijn we naar Ferry geweest in Oosterhout. Hij zei altijd al dat als hij een eigen woning had we dan bij hem de kerst gingen vieren. We zijn met Yvonne, Richard en Patrick er heen gegaan. De heenweg ging prima. Geen slechte wegen en overal konden we goed doorrijden. 'sAvonds hebben we ge-gourmet. Allemaal heel gezellig en later op de avond begon het licht te sneeuwen. Om 9 uur zijn we weer op huis aan gegaan en we zaten amper op de snelweg of het begon echt te sneeuwen. In een korte tijd viel er zo weer een paar centimeter sneeuw. Met een rustig gangetje doorgereden en bij Lexmond was het weer droog. Bij Utrecht weer een dikke sneeuwbui maar dat was maar eventjes. Daarna geen sneeuw meer gehad. Om half 12 waren we weer thuis. Vandaag blijven we lekker thuis. We zijn niet zo van die meubelboulevardgangers en onze auto doet het ook nog goed. Mocht ik deze week niets meer te melden hebben dan wens ik jullie allemaal een fijne jaarwisseling toe en hou alle vingers eraan.

Bij ons in Noord-Holland is het op 11 november de gewoonte om met een lampion langs de deuren te gaan. Ik weet nog dat ik een klein jongetje was en  dat wij dat toen ook al deden. Er waren nog geen elektrische lampjes op batterijen. Wij hadden een kaarsje of waxinekaarsje in onze lampion zitten. Meestal was het ontstuimig weer zodat mijn lampion door de wind werd scheef getrokken en daardoor vlam vatte. Onze kleinzoons waren vandaag bij ons en Henk had op de peuterspeelzaal een lampion gemaakt. Keurig uitgeprikt en geverfd. Daarbij nog een Sint Maartenliedje ingestudeerd en dus ging hij samen met oma de deuren langs. Eerst zong hij het liedje heel zachtjes maar na een paar huizen zei Yvonne dat hij wat harder moest gaan zingen. Dat hebben de buren geweten. Hij zong uit volle borst en hij swingde er ook nog even hard bij. Het resultaat laat zich raden. Een volle tas met snoep.